We hebben een guest house uitgezocht een paar minuten bij het backpackerscentrum Kaosan Road vandaag, een beetje weg uit de drukte. Daar zijn we dire nachten gebleven. De dag van aankomst hebben we niks meer gedaan dan even rondkijken en eten, want we waren veel te moe. Dat eten deden we op een straat parallel aan Kaosan, welke daarvoor ook aangeraden werd door de Lonely Planet, zagen we later.

De tweede dag hebben we eerst lekker uitgeslapen. Vervolgens dachten we 'even' langs de Cambodjaanse ambassade te gaan voor een visum. Bleek deze verhuisd te zijn! Na een rit in de metro en anderhalf uur zoeken, vonden we het dan eindelijk... minder dan tien minuten voor sluitingstijd. Het visum zelf was daarentegen verrassend makkelijk te krijgen, dus gelukkig waren we niet voor niets gekomen. Op de weg terug voor het eerst een tuk-tuk genomen, zo'n driewieler motortaxi met een dakje. Jasper moest helemaal onderuit gezakt zitten, anders paste hij er niet in, ha ha.

Op onze voorlopig laatste dag in Bangkok zijn we dan toch nog iets toeristisch gaan doen. Tuk-tukritjes-verkopende handelaren ontwijkend, zijn we naar het Koningklijk Paleis gelopen. Op het grote terrein ervoor was het een drukte van jewelste. Hier kwam namelijk half Thailand afscheid nemen van de zus van de koning, die een paar dagen voor onze komst overleden was. Het complex van het paleis, met daarop o.a. ook tempel Wat Phra Kaew, waren erg indrukwekkend. Wat een pracht en praal. Overal tempels, kappellen (de equivalenten daarvan), goud en glimmende dingen. Erg mooi.
Hierna hebben we nog een toeristisch hoogtepunt bezocht: tempelcomplex Wat Po. Hier was het gelukkig wat rustiger. Belangrijkste attractie hier is de grootste liggende boeddha van Thailand: een gouden beeld van 12 meter hoog en 45 meter lang! Na deze bezocht te hebben zijn we lekker rustig langs alle andere bezienswaardigheden gewandeld.

De volgende morgen zijn we per bus naar ons volgende reisdoel vertrokken: het eiland Koh Chang, alwaar we op dit moment nog zitten. Eenmaal bij ons onderkomen in Lonely Beach aangekomen, na een spectaculaire rit achterin een tot taxi omgebouwde pick up, zijn we meteen op zoek gegaan naar een duikcentrum. We wilden namelijk ons PADI Open Water Diver duikbrevet halen. De afgelopen drie dagen zijn we daar dus druk mee bezig geweest. Op de eerste dag krijg je eerst een hoop theorie te verwerken (via een DVD en een boek voor zelfstudie), alvorens je het zwembad in springt om te leren rustig te blijven ademen onderwater (wat bij Jasper zeker niet van nature ging) en een aantal technieken te leren om 'nood'situaties op te kunnen lossen onderwater. Dit ging Wibke niet altijd gemakkelijk af, maar uiteindelijk lukte het ons beide toch naar behoren.
De planning was om op zowel de tweede als de derde dag twee duiken te maken. Maar dit liep iets anders. Wibke gleed namelijk bij het op de boot stappen uit en belandde via een flinke beuk op haar dijbeen, op zijn kop in de boot. Gelukkig had ze zich verder niet verwondt, maar het was echt een flinke knal en dus hebben we de eerste duik moeten vervangen door het ijzen van Wibke's bovenbeen (zie foto). Gelukkig konden we gisteren drie duiken maken en zijn we, na 's avond het theorie-examen te hebben gedaan, gecertificeerde duikers! Great Barrier Reef, here we come!!

Vandaag hebben we genoten van een dagje welverdiende rust. Bij onze cottage is een mooi 'deck' met hangmatten, waar we vandaag flink gebruik van hebben gemaakt. We hadden zowaar ook eindelijk tijd om jullie met een verhaal te verblijden ;-)
Morgen gaan we met een auto (wat dat precies mag betekenen zien we morgen) naar Sihanoukville in Cambodja. De volgende keer dus daar vandaan bericht.

Het ga jullie goed. Geniet van het koude weer.
Zonnige groeten, Jasper en Wibke.

-------------------------

Am Dienstag sind wir in Bangkok angekommen, puh, was fuer ein Klimaunterschied, da schwitzt man schon beim Nichtstun! Wir haben uns ein nettes Hostel etwas abseits des Trubels um die Backpackerhochburg Kaosan Road gesucht und sind 3 Tage in Bangkok geblieben. Am ersten Tag haben wir ausser kurz rumgucken, essen und schlafen nicht mehr viel getan, wir waren ganz schoen k.o.. Wir haben in einer kleineren Parallelstrasse zur Kaosan Road gegessen, die uns sehr gut gefallen hat. Bei einem spaeteren Blick in den Lonely Planet enpuppte sich diese als grosser Anrater, ha, na da waren wir ja schon mal auf dem guten Weg.

Am zweiten Tag haben wir uns nach ausgiebigem Ausschlafen auf den Weg zur kambodschanischen Botschaft gemacht um unsere Visa zu regeln. Bei der angegebenen Adresse angekommen mussten wir feststellen, dass diese umgezogen ist. :-( Eine U-Bahn-Fahrt und einen einstuendigen Fussmarsch spaeter haben wir sie tatsaechlich endlich gefunden. Die Visa selber haben wir ueberraschend einfach und schnell bekommen. Der Rueckweg setzte sich etwas bequemer aus Taxi, U-Bahn und Tuk-Tuk (das sind diese dreiraedrigen Motoradtaxis, falls sich das noch nicht rumgesprochen haben sollte) zusammen.

Der dritte Tag Bangkok sollte uns dann endlich zu ein paar Sehenswuerdigkeiten fuehren. Wir haben uns (resistent gegen saemtliches Tuk-Tuk-nur-10-Bath-Angequatsche) zu Fuss auf den Weg zum Koenigspalast gemacht. Davor fand gerade eine super grosses Volksfest zu Ehren der Schwester des Koenings statt, die vor kurzem gestorben ist. (Das war uebrigens auch der Grund weshalb die Botschaft in Berlin letztens auf Halbmast geflaggt hatte.) Der Koenigspalast und der daneben liegende Tempelkomplex Wat Phra Keaw waren aeusserst beeindruckend! Thailanderfahrenere moegen mir bitte alle Rechtschribfehler verzeihen, und alle anderen bitte auch, die Tastatur hier ist kaputt und macht was sie will... Gegen Nachmittag haben wir uns eine weitere grosse Attraktion Bangkoks angeschaut - Wat Poh - wo unter anderem eine riiieeeesige liegende goldene Buddha-Statue zu bestaunen ist. Bei den Fotos koennt ihr euch einen kleinen Eindruck verschaffen.

Am naechsten Morgen sind wir frueh aufgestanden und haben uns mit dem Bus in Richtung unseres zweiten Reiseziels aufgemacht - Koh Chang. Nach mehrstuedinger Fahrt mit Bus und Faehre kamen wir abends auf der Insel Koh Chang an. In Lonely Beach haben wir eine einfache kleine Holzhuette mit Palmendach in ein paar Metern Entfernung zum Strand bezogen. O toll, Urlaubsgefuehle! Wir haben uns sofoert auf die Suche nach einer Tauchschule begeben, um unserem Plan einen PADI Open Water Tauchschein zu machen gleich ein bisschen auf die Spruenge zu helfen.

Die naechsten drei Tage haben wir mit unserem Tauchkurs verbracht. Ein Tag Theorie und erste Tauchuebungen im Pool, und zwei Tage Tauchgaenge vom Boot aus. Apropos Boot, ja, Wibke hat sich mal wieder super angestellt. Das Besteigen des Bootes erfolgte mehr oder weniger kopfueber. Keine Ahnung wie das passieren konnte, alles wackelte halt, da muss der erste Fuss, der sich schon auf dem Boot befand, weggerutscht sein, und poff...das rechte Schienenbein und der linke Oberschenkel sind jetzt recht farbenfroh... aehem.. siehe Foto...
Aber etliche Eiswuerfel und Traenen spaeter konnten wir dann wirklich zum ersten Mal im Meer tauchen. Boah, total toll!!!! Wir hatten sehr gute Sicht und haben wundervolle farbenpraechtige Fische und Pflanzen gesehen. Am naechsten Tag sind wir noch drei Mal tauchen gegangen. Nach jedem Auftauchen hatte der mega blaue Fleck wieder andere Farben, haha. Natuerlich gehoeren zu einem Tauchschein auch einige unter-Wasser-Notfall-Uebungen und ein theoretischer Test, die wir hinter uns bringen mussten. Geschafft. Und jetzt freuen wir uns schon auf das Tauchen in Australien im Great Barrier Reef, jippie!

Heute haben wir einen kleinen Entspannungstag eingelegt, an dem wir auch endlich Zeit finden mal ins Internet zu gehen.
Morgen frueh geht es weiter nach Sihanoukville in Kambodscha. Die naechste Nachricht von uns gibt es dann also aus Kambodscha.

Na dann macht es gut! Geniesst den Schnee und baut einen Schneemann fuer uns :-)
Sonnige Gruesse von Jasper und Wibke